U prošlosti ovoga grada bilo je više istaknutih ljudi, koji su, rođeni u zanatlijskim porodicama, stekli potom visoko obrazovanje u inostanstvu I postali poznati stručnjaci u svome poslu. Ređe su se vraćali u rodni grad, već su svoju stručnu karijeru stvarali van svoga grada.Jedan od njih bio je Pavle Ilić, apotekar, osnivač apotekarske službe u Srbiji. Rođen je u Bečkereku oko 1810, a umro u Beogradu 1874. godine. Rođen je u porodici ćurčije, čija se kuća nalazila u Glavnoj ulici Bečkereka, danas Kralja Aleksandra I Karađorđevića br. 20. Očeva kuća je izgorela u velikom požaru 1807. godine, da bi on na istom mestu podigao lepšu I na sprat kuću, u čijem je prizemlju, sa ulične strane, nalazila ćurčijska radionica. Pavle je imao brata blizanca Petra, koji je postao lekar. Pavle je završio farmaciju u Budimpešti, uz materijalnu pomoć srpskog kneza Miloša Obrenovića. Naime, Pavle je pri kraju studija, 1834, došao u Beograd I zatražio pomoć od kneza za završetak studija I službu posle završetka studija. Pavle se   sledeće, 1835, vraća u Beograd, gde stupa na dužnost u Gardijsku bolnicu.Naredne, 1836, godine, knez je zatražio od njega elaborat za osnivanje jedne dobro opremljene apoteke, koja bi se otvorila u Kragujevcu. Po završetku elaborata, odobrena su sredstva I apoteka je u Kragujevcu proradila krajem1836. godine. Potom je knez naložio Ilića da obiđe sve trgovce lekovima u Srbiji I na taj način poveo borbu protiv neodgovornog I nestručnog rukovanja lekovima. U satavu apoteke se nalazila I  laboratorija u kojoj je Ilić izvršio analize voda u banjama:Aranđelovačkoj – 1837, Ribarskoj i Jošaničkoj – 1846, Palanačkog kiseljaka – 1851, Strublinske – 1852, Koviljače – 1855. Svojim analizama udario je temelje hemijskoj analizi u Srbiji XIX veka . Ova apoteka je 1841. premeštena iz Kragujevca u Beograd, a 1859. godine prodate su sve državne apoteke privatnim apotekarima. Ilić tada postaje prvi hemičar pri Ministarstvu unutrašnjih dela i prvi inspektor apoteka u  Srbiji. Đorđe Vasiljević, finansijski stručnjak takođe je poš ao stopama Pavla Ilića, pa je po završenom obrazovanju otišao u Srbiju i svoje snage stavio na raspolaganje Srbiji, kao što su to pre njega učinili: Đura Jakšić, Petar Ilić, Pavle Aršinov i drugi. Rođen je u Bečkereku u porodici sapunđžije Petra i njegove žene Eufemije. U vreme sinovljevog rođenja Petar je imao radionicu za izradu sapuna, koja se nalazila u njegovoj kući, u današnjoj Pašićevoj ulici br. 7 (odmah do zgrade osnovne škole). Đorđe je po završenoj osnovnoj školi završio nekoliko razreda srednje škole, da bi petom stupio u jednu trgovačku radnju. Njegova prirodna nadarenost ga je podsticala na dalje učenje , te je privatnim učenjem i vanrednim školovanjem završio gimnaziju i trgovačke nauke. Po završenom školovanju prelazi u Srbiju, gde je u Beogradu postao viši činovnik Narodne banke. Srpska vlada se u to vreme, radi uvećanja buđžetskog priliva, bavila mišlju da osnuje državnu klasnu lutriju, te je u tom cilju poslala Đorđa Vasiljevića u Saksoniju, radi proučavanja uređenja tamošnje klasne lutrije. Po povratku u Beograd osnovao je 1890. godine Državnu klasnu lutriju Kraljevine Srbije, čiji je direktor bio pet godina.Potom, 1895. godine odlazi u Zagreb, gde je jedan od osnivača znamenite Srpske banke i njen prvi direktor. U zagrebu, zajedno sa svojim zetom, profesorom Pavlom Aršinovim, takođe Bečkerečaninom, sarađuje sa Matijevićem i Ćukom, osnivaju „Privrednik”, društvo za osposobljavanje dece iz srpskih pasivnih krajeva za zanatstvo i trgovinu. Veliki broj srpske deceje upućen u Vojvodinu i Beograd, gde su stanovali kod svojih poslodavaca i izučavale zanate ili trgovinu. Umro je u Zagrebu 1930. godine