Centarlni gradski trg sa dominantnom Županijskom palatom, Katoličkom katedralom, Gradskom bibliotekom, Bukovčevom palatom, Vodotornjem (nekad je tu bila stara opštinska zgrada), Hotel „Vojvodina”, Narodno pozorište „Toša Jovanović”, Finansijkom palatom – sada Narodni muzej. Središte trga nekada je krasio spomenik Kiš Erneu, mađarskom generalu i pobunjeniku iz 1848. godine ubijenom u Aradu, sa oreolom nacionalnog mučenika. Smenio ga je spomenik Kralju Petru I Karađorđeviću, 1928. godine, po kome će grad kratko nositi ime. Spomenik Žarku Zrenjaninu podignut je 1954. godine i uklonjen 1989. godine. Sada 2007. godine postavljena je replika spomenika Kralju Petru po originalnom radu Rudolf Valdeca, a pod rukovodstvom akademskog vajara Jezdimirovića. Na trgu je nekada bila pijaca, park, stajalište fijakera, stanica za uskotračni voz – Ćiru, taksi stanica, autobusko stajalište, postojala je i uklonjena neobično ružna fontana. Upravo nedavno je prihvaćeno idejno rešenje detaljnog urbanističkog plana centra grada Zrenjanina, što je i ostvareno 2007. godine kada je otpočeto renoviranje centra grada. Naravno, Trg slobode oduvek je bio mestu najšireg okupljanja građanja  i svojevrsni epicentar života grada. Zrenjaninci imaju barem dve nelagode kada se nađu na trgu: da pogledaju u betonski vodotoranj koji je apsolutno narušio arhitektonsko – urbanističku matricu centra grada i da pređu „brisani” prostor sa žutim klinker opekama. Stariji se sećaju onoga što je nekada bilo a mađi i obrazovaniji još uvek promišljaju kakav bi to spomenik trebao da bude da odrtazi polifonu strukturu duše ovog grada.